آن خداى حكيم اين آيه را بر آن حضرت نازل كرد : وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ « 1 » رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بزرگان و رؤساى بنى هاشم را كه در آن زمان چهل مرد بودند جمع كرد ، على عليه السّلام را دستور داد تا يك ران گوسفند را براى آنان پخت و يكمن گندم را براى آنان نان كرد ، ده نفر از آنان بر پيغمبر خدا وارد شدند و پس از خوردن غذا برگشتند آنگاه ده نفر ده نفر بر آن حضرت وارد ميشدند جمعا غذا ميخوردند ، آب مىآشاميدند ، سير ميگرديدند ، در ميان آنان افرادى بودند كه ( در يك وعده ) يك گوسفند را با يك مشگ آب مىخورد . روايت شده كه رسول عزيز صلى اللّه عليه و آله دستور داد تا گوسفندى را براى آنان سر بريدند و آنان از گوشت آن گوسفند خوردند بعد از آن آن حضرت امر كرد كه پوست و استخوان آن گوسفند را جمع كردند و آن بزرگوار آن حيوان را زنده نمود ، خويشاوندان خود را ( از عذاب خدا ) ترسانيده آنان را بسوى نبوّت و پيغمبرى خود دعوت كرد ، به آنان فرمود : پروردگار من مرا براى انس ، جن ، سياه و قرمز مبعوث فرموده است . روايت شده كه رسول گرامى صلى اللّه عليه و آله بقوم خود فرمود : خداى تعالى مرا امر كرده كه خويشان نزديك خود را ( از عذاب او ) بترسانم ، من از طرف خدا براى شما مالك حظّ و بهره‌اى نيستم جز اينكه بگوئيد : لا إله الا لله وحده لا شريك له و ان محمدا عبد و رسوله .

--> ( 1 ) سورهء شعراء ، آيهء ( 214 ) يعنى قوم و خويشان نزديك خود را بترسان - مترجم .